Mümkün Olan En Az İnsanla Karşılaşmak

İkili ilişkiler Erol Anar Aralık 13, 2025 0 Yorumlar

Seninle ilk kez karşılaşsalar, hatta seninle hiçbir kelime konuşmamış olsalar da hiç fark etmiyor. Senin hakkında hiçbir şey bilmemiş olsalar bile sana kinle, düşmanca bakan insanlar var. Bunlar her şeye düşman insanlardır. Bunu hiçbir zaman bilmeseler bile, en başta da kendilerine düşmanlar. Bu yüzden galiba en iyisi mümkün olan en az insanla karşılaşmak ve en az insanla ikili ilişki içinde olmaktır. Bilemiyorum.

Bukowski haklıydı; hayatının son yıllarında insanlarla karşılaşmak istemiyordu. O, hatta markete bile gitmiyor, siparişlerini telefonla ısmarlıyordu. Mümkün olan en az kişiyle karşılaşmak istiyordu. Ama bazı insanlarla karşılaşmak zorundaydı. Asansörde karşılaşıyorsun insanlarla ya da evde bir şey arızalanıyor, onları tamir ettirmek için çağırıyorsun.

“İnsanlar pek iyi gelmezler bana.”

“Bunlar farklı.”

“Öyle mi? Nerde? Senin evinde mi?” * (Charles Bukowski, Ekmek Arası, Metis Yayınları, Çeviri: Avi Pardo, Birinci Basım: Nisan 1995, İstanbul, sayfa 177.)

Ben de şu anda aynı ruh halindeyim, en az insan görmek istiyorum. Onun dışında, sokağa çıkarken bile kimseye bakmadan, kimseyle konuşmadan yoluma devam etmek istiyorum. Çünkü kimse gülümsemiyor artık dünyamızda, kimse mutlu değil.

İnsanların çoğu agresif ve hiç de nazik değiller.

Huzur insanlardan uzakta

“İnsanları uzaktan izliyordum, bir sahne oyunu izler gibi. Onlar oynuyordu ve ben tek seyirciydim.” ** (Bukowski, age, sayfa 93.)

Herkes düşmanca bakıyor birbirine, bunu yıllardır gözlemliyorum. Bu ne yazik ki, dünyanın her yerinde böyledir.

Az insan, az sorun; az insan, daha fazla huzur anlamına geliyor benim için de artık. Bu ruh hali depresyondan ya da başka bir şeyden kaynaklanmıyor; aksine, hayatımın en huzurlu dönemindeyim.

Ama bu ruh hali, artık insanlardan umudu kesmiş olmaktan ve kendi iç dünyasının derinliklerine çekilmenin verdiği huzurdan kaynaklanıyor.

Çünkü bazı insanlara hayat ağır gelir, onlar da hayata ağır gelirler, fazla gelirler.